Search our collection of 12.014 BOOKS

Author
Title
Publisher
Keywords
Booknr

Search our 2.650 News Items

INDEX AUTHORS


A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

We found 20 books

We found 5 news item(s)

COLLECTIEF
Benedictus en zijn monniken in de Nederlanden; (25 oktober 1980 - 4 januari 1981, Centrum voor Kunst en Cultuur Sint-Pietersabdij Gent), I: Benedictus in de Nederlanden / II: Monniken en monialen in de Nederlanden
Pb, in-8, 276 + 386 pp., rijkelijk geïllustreerd, bibliografie.
Deel II bevat op p. 322 een kaart van de afgeschafte kloosters op het einde van de 18de eeuw.

Wie geïnteresseerd is in de afschaffing van de kloosters leze voor een beter begrip best de hoofstukken E, F en G in Deel II samen.
€ 30.0

BUY

COLLECTIEF
De Sint-Godelieveabdij te Brugge
Pb, in-8, 253pp. met zw/w ills. Uitgave n.a.v. 900e verjaring van de heiligverklaring van sint Godelieve van Gistel, martelares die gewurgd werd.
De abdij werd verkocht op 17970921 aan Charles de Brouckere voor 81.900 Franse ponden. (43)
€ 15.0

BUY

Collectief
Racisme, donker kontinent. Clichés, stereotiepen, en fantaziebeelden over zwarten in het koninkrijk België
Pb, 208 pp. illustraties en foto's in ZW.
€ 10.0

BUY

Collectief
Racisme, donker kontinent. Clichés, stereotiepen, en fantaziebeelden over zwarten in het koninkrijk België
Pb, 208 pp. illustraties en foto's in ZW.
€ 7.5

BUY

COLLECTIEF
Codex Iuris Canonici - Wetboek van Canoniek Recht - Latijns-Nederlandse Uitgave in opdracht van de Belgische en de Nederlandse bisschoppenconferentie
Hardcover, in-8, xcvii + 855 pp., met uitgebreid register.
Kan dit beschouwd worden als parallel recht?
En quid met de 'sharia'?
€ 45.0

BUY

COLLECTIEF
Liber Amicorum Professor Dr Gaston Eyskens. Economische opstellen aangeboden aan Professor Dr Gaston Eyskens bij zijn emeritaat op 4 oktober 1975
Gebrocheerd, in-8, 521 pp. Treffend voor het midden van de jaren 70 is de aandacht voor inkomensverdeling (zie de bijdrage van Tavernier en die Jan Tinbergen) en het gebruik van de Gini-coëfficiënt. Vanaf 1980 werd het stil rond deze materie; vanaf 2010 is er opnieuw interesse voor het thema (cfr. Piketty). In zijn besluit heeft Tavernier het even over het VERMOGEN en de verdeling daarvan. De woning rangschikt hij onder consumptief vermogen. Hij bepleit een diepgaander conceptualisering en statistische meting. In zijn bibliografie verwijst hij naar Kuznets, Economic Growth and Income Inequality.
€ 25.0

BUY

COLLECTIEF
Geworteld in Taxandria. Historische aspecten van de relatie Tilburg-Turnhout
Pb, in-8, 223 pp., illustraties. Bevat een interessant artikel over grootgrondbezit langs de grens (Jef Van Gils)
€ 15.0

BUY

Collectief
Antoni Gaudi (1852-1926). Galerij ASLK, Brussel, 4 oktober - 1 december 1985
Pb, 4to, 285 pp., rijkelijk geïllustreerd begeleidend werk bij de tentoonstelling. Met uitgebreide chronologie. Referentiewerk.
€ 20.0

BUY

The covers of the following books are not yet photographed

COLLECTIEF, Katalogus Klein-Brabant onder de kromstaf. Tentoonstelling ingericht door de Vereniging voor Heemkunde in Klein-Brabant. , Bornem, Abdij, 1973.

COLLECTIEF, 850 jaar Abdij Grimbergen, Grimbergen, Abdij, 1978.

COLLECTIEF, Herinneringen aan Japan 1850-1870. Foto's en fotoalbums in Nederlands bezit , Den Haag, Staatsuitgeverij, 1987.

COLLECTIEF, De katholieke encyclopaedie (25 delen = volledig!), Amsterdam, Uitgeverij Joost van den Vondel, 1933-1939.

COLLECTIEF, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. Jaarboek 1993, Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, 1993.

Collectief, Militair wetenschappelijk onderzoek in België, , Kritak, 1977.

COLLECTIEF, Wie is dat in Vlaanderen? Biografisch Lexicon van bekende tijdgenoten in Vlaams-België op politiek, administratief, rechtskundig, godsdienstig, sociaal, militair, sportief, economisch, wetenschappelijk en artistiek gebied, Brussel/Amsterdam, Elsevier, 1953.

COLLECTIEF, Christoffel Plantijn en de exacte wetenschappen in zijn tijd, Brussel, Gemeentekrediet, 1989.

COLLECTIEF, De januari-revolte te Leuven, Brugge, de galge, 1968.

COLLECTIEF o.l.v. Lieven STRUYE, Kroniek van België, Antwerpen/Brussel, Standaard Uitgeverij & BRT, 1987.

COLLECTIEF [Holbein], Hans Holbein De Jonge 1497/98-1543. Portretschilder van de Renaissance, Zwolle, Waanders Uitgevers, 2003.

COLLECTIEF, [Vandervelde Emile], Bijdragen tot de Geschiedenis van Lennik. (Tweede reeks), Lennik, Andreas Masiuskring, 1981.

LT
Abou Jahjah in De Standaard van vandaag: alle heteromannen zijn homofoob, iedereen is ziek ...
Edited: 201603041332
"Ben ik nu als heteroman door solidariteit vrij van homofobie geworden? Ik denk het niet, ik denk dat heel weinig heteromannen dat zijn. Net zoals seksisme en racisme is homofobie een chronische aandoening waaraan wij, individueel en collectief, allemaal aan leiden (sic, LT). Maar net zoals racisme en seksisme is het iets dat we onder controle moeten en kunnen houden."

Jahjah poneert dat niet de islam als leer maar alle heteromannen in mindere of meerdere mate homofoob zijn. En ... bovendien lijden wij allen aan chronische aandoeningen zoals seksisme en racisme. Iedereen ziek.
Da's natuurlijk een manier om de discussie over de leerstellingen uit de weg te gaan. Handig.

zie ook Jahjah's uitspraken over Europees fascisme
Grondwet
Een samenvatting van de grondrechten van de Belgen. Omdat het ogenblik gekomen is om die rechten in herinnering te brengen.
Edited: 201510210153

Alle Belgen zijn gelijk voor de wet (art. 10)
Discriminatie in de toepassing van rechten en vrijheden is verboden. De gelijkheid van vrouwen en mannen is gewaarborgd. (art. 11)
Het recht waarborgt voor vrouwen en mannen de gelijke uitoefening van hun rechten en vrijheden, en bevorderen meer bepaald hun gelijke toegang tot de door verkiezing verkregen mandaten en de openbare mandaten. (art. 11bis)
De vrijheid van de persoon is gewaarborgd. Niemand kan worden vervolgd dan in de gevallen die de wet bepaalt en overeenkomstig wettelijke procedures. (art. 12)
Ieder heeft het recht naar een rechter te stappen overeenkomstig de wettelijke voorwaarden. (art. 13)
Straffen kunnen enkel worden ingevoerd of toegepast krachtens een wet. (art. 14)
De woning is onschendbaar, huiszoekingen kunnen enkel in die gevallen die de wet voorschrijft. (art. 15)
Het recht op eigendom moet gerespecteerd worden. Onteigening kan enkel in het algemeen belang, in die gevallen en volgens de procedure door de wet bepaald en tegen een billijke en voorafgaande schadeloosstelling. (art. 16) De straf van verbeurdverklaring van (alle) goederen kan niet worden ingevoerd (art. 17).
De burgerlijke dood is afgeschaft en kan niet opnieuw worden ingevoerd. (art. 18)
De vrijheid van eredienst en de vrije openbare uitoefening ervan zijn gewaarborgd. Misbruik van deze vrijheden kan evenwel bestraft worden. (art. 19, 20 en 21)
De vrijheid van meningsuiting is gewaarborgd. Misbruik van deze vrijheden kan evenwel bestraft worden. (art. 19)
Ieder heeft het recht op eerbiediging van zijn privéleven en zijn gezinsleven. Uitzonderingen kunnen enkel bij wet ingevoerd worden. (art. 22)
Elk kind heeft recht op eerbiediging van zijn morele, lichamelijke, geestelijke en seksuele integriteit. (art. 22bis)
Ieder heeft het recht een menswaardig leven te leiden. (art. 23) Dit recht omvat meer bepaald de volgende rechten:
het recht op arbeid en op de vrije keuze van beroepsarbeid in het raam van een algemeen werkgelegenheidsbeleid dat onder meer gericht is op het waarborgen van een zo hoog en stabiel mogelijk werkgelegenheidspeil, het recht op billijke arbeidsvoorwaarden en een billijke beloning, alsmede het recht op informatie, overleg en collectief onderhandelen;
het recht op sociale zekerheid, bescherming van de gezondheid en sociale, geneeskundige en juridische bijstand;
het recht op een behoorlijke huisvesting;
het recht op de bescherming van een gezond leefmilieu;
het recht op culturele en maatschappelijke ontplooiing.
Het onderwijs is vrij. De gemeenschap waarborgt de keuzevrijheid van de ouders. De gemeenschap richt neutraal onderwijs in. De neutraliteit houdt onder meer in, de eerbied voor de filosofische, ideologische of godsdienstige opvattingen van de ouders en de leerlingen. Ieder heeft recht op onderwijs, met eerbiediging van de fundamentele rechten en vrijheden. De toegang tot het onderwijs is kosteloos tot het einde van de leerplicht. (art. 24)
De drukpers is vrij. Censuur kan niet worden ingevoerd. (art. 25)
De Belgen hebben het recht vreedzaam en ongewapend te vergaderen (art. 26)
De Belgen hebben het recht van vereniging. (art. 27)
Ieder heeft het recht verzoekschriften bij de openbare overheden in te dienen (art. 28).
Het briefgeheim is onschendbaar. (art. 29)
Het gebruik van een bepaalde taal mag enkel opgelegd worden voor handelingen van het openbaar gezag en voor gerechtszaken. (art. 30)
Eenieder heeft het recht openbare ambtenaren voor hun daden van bestuur te vervolgen, volgens de procedure in de wet bepaald. (art. 31)
Ieder heeft het recht elk bestuursdocument te raadplegen en er een kopie van te krijgen. Uitzonderingen moeten door de wet bepaald worden. (art. 32)
Naast de mensenrechten die in titel II van de Grondwet worden opgesomd, genieten de Belgen ook de rechten die vervat liggen in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, dat gesloten werd in het kader van de Raad van Europa. Op de naleving van dat verdrag wordt toegezien door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg.
TESSENS Lucas
Privatisering, nationalisering en algemeen belang. Mag het algemeen belang een prijs hebben?
Edited: 201404201149
In het gehele neoliberale verhaal ontbrak en ontbreekt stelselmatig de component van het 'algemeen belang'. Overheidsdiensten zijn inderdaad vaak verlieslatend. Maar dat is met een commerciële meetlat meten wat eigenlijk niet meetbaar is.
De kernvraag moet zijn: 'Wil de gemeenschap een prijs hanteren die voor de gebruikers haalbaar is en het verschil tussen kostprijs en gevraagde prijs collectief dragen?' Vanuit dat perspectief is er geen verlies maar een samen afgesproken afwenteling van kosten op de gemeenschap. Die afspraak kan velerlei intenties hebben.
Willen we bijvoorbeeld de mobiliteit met de trein stimuleren dan moeten we de prijs laag houden. De effecten zullen ook neveneffecten genereren: bvb. minder nood aan 18-vaksbanen op de snelwegen. De collectieve voorzieningen moeten sociale correcties aanbrengen en hebben ook milieu-effecten. Een blinde privatisering is een ideologie zonder perspectief, tenzij voor enkele particulieren die de controle veroveren over de dienstverlening en de prijszetting.
DEMEESTER Wivina
Over communicatie, taal en branie
Edited: 200309221503
Toespraak van Wivina Demeester bij de opening van het parlementair werkjaar 2003-2004

Waarde collega’s,

In tegenstelling tot vorig jaar, zal het u vandaag niet verrassen dat ik van de gelegenheid gebruik maak om u enkele van mijn gedachten mee te geven. Wees gerust, na dertig jaar wil ik de fakkel doorgeven, het zal dus de laatste keer zijn dat ik het zittingsjaar open.

Vorige keer deed ik een oproep om in dit Glazen Huis meer spraak en tegenspraak te brengen; ik deed een oproep aan de regering om op een volwassen manier met het parlement om te gaan. Vandaag wil ik een oproep doen om de spraak te voeden door bekommernis, en te ontdoen van branie. Ik zal dit beknopt doen. Mijn beknoptheid is mijn respect voor u, uw aandacht is uw respect voor dit Huis.

Meer spraak en tegenspraak, geen omfloerste taal maar een volwaardig parlementair debat. Het heeft allemaal te maken met communicatie. “Communicatie” was een woord dat dertig jaar geleden nauwelijks bestond, of toch niet courant in de mond werd genomen. Toen had men het over “taal”. “De taalstrijd”, “talenkennis”, “symbolentaal”, het zijn woorden die allemaal veel betekenis hebben in de geschiedenis van Vlaanderen en van de Vlamingen. Vlaanderen was fier op zijn taal, en vocht ervoor. De Vlamingen maakten hun talenkennis tot economische troef.

Gaandeweg is dit gegeven aan het verschuiven. We zijn nog steeds meesters in talen, maar we kennen geen taaltechnologie, wel “speech technology”. We kennen geen “taalmeesters”, maar wel “communicatiespecialisten”. De spraak wordt minder en minder belangrijk, en wordt recht evenredig vervangen door “chatsessies”.

Zo verplaatst zich ook het debat. De spreker gaat niet meer naar het forum, maar het forum komt naar het debat. Daarom wordt de macht van de media groter. De spreker komt niet meer naar het Parlement, het Parlement moet naar de TV-studio.

Schaadt dit de democratie? Niet noodzakelijk. Vorig jaar zei ik: “Tonen en tegentonen van de tegengestelde visies vormen de harmonie van onze democratische gemeenschap”. Zolang de mensen een duidelijk zicht krijgen op de tonen en tegentonen, op de standpunten van ieder van ons, is de democratie gewaarborgd. Vanaf het moment dat standpunten niet meer worden uitgewisseld, vanaf het moment dat standpunten niet meer worden ingenomen, vervlakt onze democratie tot een soort “oligarchie van geïnteresseerden”.

Duidelijke standpunten innemen, vrijmoedig en open debatteren is noodzakelijk. Wat is hiervoor nodig? Visie en taal. De visie halen we uit onze bekommernis om de mensen. Samen met politieke gelijkgezinden nemen we standpunten in. Soms is er moed voor nodig, maar het is onze plicht om die moed te tonen.

De taal die we spreken, evolueert. Dertig jaar geleden spraken politici eerder een soort “notaristaal”. Sommigen deden dit schitterend, anderen hadden er meer moeite mee. Misschien is de slinger nu juist naar de andere kant gegaan, en spreken we vandaag teveel “showbizztaal”.

Politici moeten het juiste evenwicht vinden: verstaanbaar én correct zijn. We moeten geen communicatiespecialisten of taalmeesters zijn om dit in de praktijk te brengen. Integendeel, misschien hebben we teveel geluisterd naar (sommige) taalmeesters, die ons zo verstaanbaar maken dat sommige zaken niet meer correct kunnen voorgesteld worden en de waarheid geweld wordt aangedaan. Ook een negatieve boodschap moet kunnen gebracht worden.

We kunnen best wat leren uit andere beroepen. Ervaringen uit andere sectoren leren de politiek op een andere manier te communiceren. De “corporate governance”-plicht in grote beursgenoteerde bedrijven kan een voorbeeld zijn om ook in de politiek correcte taal te hanteren. Het taalgebruik tussen een bedrijfsleider en een werknemer in een KMO kan in de politiek heel waardevol gebruikt worden. En waar is taal belangrijker dan in de zorgsector, waar men per definitie met mensen werkt, waar men per definitie om de mensen bekommerd is?

Ik pleit voor meer bezorgdheid en minder branie. Het Vlaams Parlement moet de plaats zijn waar mannen en vrouwen zich bekommeren om het geluk van allen die in Vlaanderen leven. Laat branie niet het einde zijn. Laat bekommernis de grondstof van de politiek zijn. Ze drijft de goede politici. Ze kent geen leeftijd. Laat branie voor de woordvoerders. Ze haalt geen twee campagnes.

Waarde collega’s, deze prachtige glazen “praatkamer” moet de plaats zijn waar we samen dit parlementair jaar zinvol en genuanceerd van gedachten wisselen over het welzijn van alle mensen die in Vlaanderen leven.

Zoals ik vóór mijn politieke loopbaan hoopte dat mijn boodschap en mijn handelen in het geheugen van mijn leerlingen zou blijven hangen, hoop ik dat de boodschap die ik vorig jaar bracht, om meer spraak en tegenspraak te brengen, en de oproep en wens van vandaag voor een verstaanbare én correcte boodschap, - met bekommernis ten grondslag - ook ergens in het collectief geheugen van dit Parlement een plaats krijgt.

Zoals u ziet, ben ik een beetje lerares gebleven. Samen met die tienduizenden mannen en vrouwen die nu in onze scholen onze jonge Vlamingen vormen voor de toekomst, ben ik daar nog trots op ook.

Ik wens u allen een vruchtbaar en boeiend parlementair jaar, en daarmee verklaar ik de zitting voor geopend.

Wivina Demeester

22 september 2003

JANSSENS Frederik
Congo Vrijstaat, een blinde vlek in ons collectief geheugen: bespreking van het boek van Hochschild. Met een naschrift over Union Minière.
Edited: 199804090921
Uit het naschrift bij deze bespreking:
De periode die Jules Marchal momenteel bestudeert is de periode tussen 1910 en 1945, de tijd van Belgisch Congo. Hij beschrijft de activiteiten van de Union Minière en wat er gebeurde in de goudmijnen van Kilo-moto. Volgens Marchal is de toestand in Congo na de overdracht door Leopold II verschrikkelijk gebleven. Alle arbeid was dwangarbeid. Slaven werden geleverd door de staat. Hij beseft wel: "Wat ik schrijf zal door de Union Minière resoluut ontkend worden, maar ik houd mij strict aan de gedocumenteerde feiten!". Pas in de jaren vijftig werd de toestand beter in Belgisch-Congo.