Search our collection of 11.977 BOOKS

Author
Title
Publisher
Keywords
Booknr

Search our 2.742 News Items

INDEX AUTHORS


A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

We found 16 books

We found 1 news item(s)

BERN Bobb, BUYCK jean, HOUBRECHTS Willem, LABENS Jo, VAN LEEMPUTEN R., NECKERS Jan, REYNEBEAU Marc, ROMBOUTS Tony, STALLAERTS Rik, WITTE Els
Antwerpen. De jaren Zestig - 60.
Softcover, pb, 8vo, 205 pp, bibliografie, geïllustreerd
€ 11.0

BUY

BREPOELS Jaak, HUYSE Luc, SCHAEVERS Mark, VANDENBROUCKE Frank, BALTHAZAR Herman, WITTE Els, e.a.
Eeuwige dilemma's. Honderd jaar socialistische partij.
Pb, in-8, 271 pp., met bibliografie en tabellen betreffende de behaalde verkiezingscores.
€ 10.0

BUY

VERHULST Adriaan Prof. Dr, PREVENIER Walter, VAN BRABANT Piet, DE RIDDER Clem, OUKHOW Michel, VANDENBUSSCHE Paul, GROOTJANS Frans, WITTE Els
Liber Amicorum Adriaan Verhulst
Gebrocheerd, grote in-8, 230 pp.
Adriaan Verhulst (Gent, 9 november 1929 – Antwerpen, 17 november 2002) was een Vlaamse historicus, hoogleraar, vrijzinnig en fijnzinnig flamingant.
Noot LT: De bijdrage van Paul Vandenbussche bevat onjuistheden. Zo beweert hij dat hij het was die de uitgevers ging vertellen hoeveel miljard ze konden binnen rijven met commerciële TV. Manifest onwaar.
Bovendien wisten de uitgevers drommels goed dat de TV-reclame-frank een ex-kranten-reclamefrank zou zijn. Vooral de weekbladen zouden daaronder lijden omdat TV en weekbladen in dezelfde vijver vissen.
€ 10.0

BUY

WITTE Els
Politieke machtsstrijd in en om de voornaamste Belgische steden 1830-1848. (enkel deel 1 !)
Gebrocheerd, in-8, 491 pp., bibliografie, index. Gebaseerd op archiefonderzoek. Avec résumé en français. With English summary. Historische Uitgaven, reeks in 8°, nr. 37, 1973. Bekroond met de Prijs Pro Civitate 1968. Noot Lucas Tessens: Een van de besluiten van deze studie: binnen een politieke partij kan een kleine minderheid zich van de macht meester maken als zij kan doorstoten naar de top. (463) Deze vaststelling gaat verder dan deze die stelt dat in een democratie de particratie almachtig is geworden; de werkelijke machtskern is veel kleiner dan algemeen gedacht wordt. Later zal o.m. Kurgan deze stelling ook toepassen op de situatie na de verovering van het algemeen stemrecht. Het inpalmen van de uitvoerende macht wordt dan prioritair. Uit dit alles volgt dat een kleine groep een 'putch' kan uitvoeren via de kanalen van de partijpolitiek en dat geen enkele partij hieraan ontsnapt. Het is een essentiële factor in het begrijpen van de werking van een democratie. Immers, de kleine top - het partijbureau - gebruikt de bij verkiezingen behaalde zetels als instrument om belangen te dienen. Die belangen kunnen we benoemen met 'groepsbelangen' maar ook dat is niet accuraat. De particuliere belangen van de top spelen achter de schermen een grote rol omdat die verweven zijn met particuliere netwerken die geen politieke verantwoordelijkheid dragen en dus niet kunnen worden teruggefloten. Het partijprogramma fungeert dan als een rookgordijn. Het dienen van het 'algemeen belang' wordt in zo'n constellatie al gauw een fictie.
€ 15.0

BUY

WITTE Els, CRAEYBECKX Jan, MEYNEN Alain
Politieke geschiedenis van België. Van 1830 tot heden
6de herziene uitgave. Pb, 478 pp. Bibl. en personenregister.
Commentaar LT:
1) Bibliografische noten worden niet ingevoegd, wat toch merkwaardig mag worden genoemd. Moeten we hier spreken van academische arrogantie of van gemakzucht? U moet als lezer maar voor waar aannemen wat we hier neerpennen. Zo'n praktijk vergemakkelijkt natuurlijk de intellectuele diefstal. De becommentarieerde bibliografie (in fine) doet niets af aan deze kritiek.
2) De oprichting van VTM wordt ondermaats gebracht en zeker onvoldoende belicht vanuit politieke hoek, terwijl dit jarenlang op de politieke agenda stond. Is dit onbekend terrein of wordt dit overgelaten aan collega Els De Bens?
3) De opgang van Guy Verhofstadt wordt niet gekaderd in de door media 'gemaakte' politici (in dit geval Knack en Sus Verleyen).
4) Wanneer er gesproken wordt over 'affaires' dan worden die van CVP, SP en PS wél genoemd, die van PVV/VLD niet.
5) Om deze redenen kan dit boek bezwaarlijk een standaardwerk worden genoemd. Anderzijds is het wel een interessant voorbeeld van de verstrengeling van het academische en het neoliberale politieke milieu.

€ 30.0

BUY

WITTE Els, DE PRETER René (redactie), BRUWIER Marinette, STEENHAUT Wouter, VANTHEMSCHE Guy, VERWILST Herman
Samen sparen : de geschiedenis van de spaarbank CODEP en haar voorlopers [Coop-Deposito's]
Hardcover, stofwikkel, 4to, 534 pp., illustraties, foto's, tabellen, bibliografische noten, bibliografie, index/register. Woord vooraf door Raymond Bavay, Directeur-Generaal.
We vernemen dat voor de redding van de Bank van de Arbeid (BBA, 1913-1934) de BWP-top bereid was parlementaire mandaten en sociale rust te verkopen. (234) Een ontluisterend beeld van de BWP en vooral van Edouard Anseele en Emile Vandervelde, die de algemene staking afremde om de eigen bank te redden. (236) En dan gaat het op p. 237 over de deposanten: "De 313 miljoen deposito's van de BBA behoorden op 9 maart 1934 toe aan volgende categorieën deposanten: mutualiteiten: 6 miljoen; vakbonden: 45,3 miljoen; partijgroepen: 6,8 miljoen; gepatroneerde ondernemingen: 1,5 miljoen; diverse particulieren: 95,5 miljoen (waarvan de steden Gent en Antwerpen resp. 18 en 20 miljoen); maar vooral de coöperaties: 147 miljoen."
Op p. 396 het (veel te korte) verhaal van de herfinanciering van de BSP die na WO II aan de grond zat. Daarin is sprake van de opbrengsten van de tombola 'Emile Vandervelde'; "We konden niet achterhalen waar de opbrengsten van de tombola uiteindelijk zijn terechtgekomen", schrijft René De Preter.
Het boek maakt duidelijk hoe moeilijk het was de lokale en regionale socialistische organisaties achter één doel te verenigen. CODEP, de eigen socialistische spaarkas, moest opboksen tegen de OKI's (openbare kredietinstellingen).
Tijdens de schoolstrijd (jaren 50) was er een grote verschuiving van deposito's van de ASLK naar de Kredietbank en BAC. De ASLK deed een beroep op de BSP om die uitholling op te vangen. Voor CODEP zou dat een aderlating betekenen. Het trauma dat het faillissement van de Bank van de Arbeid had nagelaten werkte toen nog door. CODEP moest ook de concurrentie van de staatsobligaties ondergaan; met name de syndicale fondsen wilden profiteren van de hogere rentes. Tijdens de stakingen van 1960-61 kon CODEP vlot gelden vrijmaken voor de stakingskassen; dat had een positief effect bij de bonden. (399-402) Op de particuliere markt scoorde CODEP slecht. BAC deed het veel beter bij zijn achterban. De soc. mutualiteiten waren grote cliënten van de BBL (voorheen Bank van Brussel).
Opvallend is het conservatieve personeelsbeleid van de coöperaties als werkgevers. Zo werden de sociale eisen van het eigen personeel tot in de jaren 80 stelselmatig afgewezen: arbeidsduurvermindering, gelijk loon voor mannen en vrouwen, meer vakantiedagen, ... (zie p. 416) Wellicht heeft dat de beste krachten naar de private banken gedreven. Overigens wantrouwde de coöperatieve beweging universitairen (418), wellicht omdat die de positie van de lokale baronnen zouden kunnen ondergraven. Vanaf 1980 komt daar verandering in. Toch bleef het hoger opgeleide kader klein (10%).
Commentaar LT: de auteurs zijn het onderling niet eens over de rol van André Huyssens. Zo te zien liggen de relaties van Huyssens met de 'haute finance' gevoelig.


zie ook 'De Belgische Spaarbanken'
€ 75.0

BUY

WITTE Els, GOOSSENS Cas (Woord vooraf)
De breedte van het scherm. Pleidooi voor de openbare televisie.
Pb, in-8, 71 pp., bibliografische noten.
Onze bespreking in 1994 spitste zich toe op sponsoring:
Ook Prof. Witte stelt zich vragen bij de tv-sponsoring : "(...) Maar ook de vrees dat de program¬ma's aan de wensen van de sponsors worden aangepast, is niet denkbeeldig. (...) Gaat men bij voorbaat de programmering toch niet zo inrichten dat de sponsors er niet omheen kunnen ? Vindt er soms overleg met de sponsors plaats ? Deze 'derden' betalen immers mee en het is niet altijd duidelijk of ze geen commerciële tegenprestaties vragen. De geloofwaardigheid van de openbare omroep kan op die wijze door de commercie worden aangetast, terwijl de grenzen tussen het publieke en het commerciële bestel erdoor vervagen. (...)"

Indien de Voorzitter van de Raad van Bestuur van de BRTN - die zegt haar essay "niet als Voorzitter van de Raad van Bestuur van de BRTN, maar wel als VUB-hoogleraar hedendaagse politieke geschiedenis en docente van het vak 'Media en politiek' (o.c., blz. 10) te schrijven - deze problematiek nog steeds in de vragende vorm wil stellen dan is het wellicht toch aangewezen dat terzake enig empirisch onderzoek wordt verricht.

Uit ervaring hebben wij geleerd dat er 'uiter-aard' rekening wordt gehouden met de wensen van de sponsors (soms zelfs van het thema tot en met het gekozen camerastandpunt), natuurlijk vragen zij commerciële tegenprestaties (dit is toch het wezen zelf van het handeldrijven), ook in ruil voor gelden die de kassa's van de BRTN of die van de VAR nooit hebben doen rinkelen.

De vraag óf de geloofwaardigheid van de openbare omroep kan aangetast worden door de genoemde praktijken lijkt ons zelfs niet relevant meer, wél in hoeverre de reeds toegebrachte schade nog te herstellen valt.

Overigens hadden wij liever gezien dat Prof. Witte haar pleidooi juist wél als Voorzitter van de Raad van Bestuur van de BRTN had geschreven. Dan was wellicht de vervaging van de grenzen tussen de academische en de politieke wereld niet nogmaals op zo'n flagrante wijze geëtaleerd geworden.
€ 10.0

BUY

WITTE Els
Het verloren koninkrijk. Het harde verzet van de Belgische orangisten tegen de revolutie 1828-1850
Edited: 201409230965



Verschijningsdatum: 23 september 2014
Uitgeverij: De Bezige Bij Antwerpen
Aantal bladzijden: 688
PAPERBACK
ISBN: 9789085426561
Adviesprijs: € 29.99
Dit is het boek waar Els Witte jaren aan heeft gewerkt: een standaardwerk over een cruciale periode uit de geschiedenis van de Lage Landen

Na een korte Belgische revolutie kwam erin oktober 1830 een einde aan het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Een onvermijdelijke wending in de geschiedenis, zo lijkt het nu, maar dan wordt geen rekening gehouden met de felle oppositie van de orangisten. Die beweging van Oranjegezinden uit de elite in Vlaanderen, Brussel en Wallonië stelde alles in het werk om weer aansluiting te vinden bij het Nederlandse koninkrijk.
Zeker in de jaren 1830 - toen nog duchtig werd gebakkeleid over de verdeling van de inboedel - converseerden de orangisten in het grootste geheim met gelijkgezinden boven de Moerdijk. Niet zonder gevaar, want zij werden door het Belgische gezag hardhandig onderdrukt, van alle macht beroofd en zelfs weggejaagd naar het noorden.

Historica Els Witte gaat op ontdekkingstocht naar de wortels van het orangisme. Uit nauwelijks onderzochte archieven haalde zij veelzeggende correspondentie, die vaak in geheimschrift was opgesteld. Aan de hand van die bronnen weet Witte een uniek en rijkgeschakeerd beeld te schetsen van de orangistische organisaties, gedragscodes en strategieën. Ook werpt zij een licht op de druk beoefende Oranjecultus, die nog lang niet is doodgebloed.