Search our collection of 11.189 BOOKS

Author
Title
Publisher
Keywords
Booknr

Search our 3.516 News Items

INDEX AUTHORS


A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

We found 0 books

We found 4 news item(s)

Grootgrondbezit in Latijns-Amerika neemt toe door vrijhandelsakkoorden
Edited: 201612021661
Steeds meer grondbezit in Latijns-Amerika concentreert zich in handen van de rijke elite en grote bedrijven. De ongelijkheid is nu zelfs groter dan in de jaren zestig, constateert ontwikkelingsorganisatie Oxfam International. Bedrijven beroepen zich op vrijhandelsakkoorden om overheden te dwingen hun gronden af te staan.
In 1950 organiseerden landloze boeren in Bolivia zich tegen 800 families die zowat alle landbouwgrond in bezit kregen, met eigendomsbewijzen die de corrupte overheid hen bezorgde. Die gronden werden door de boeren al eeuwen bewerkt. De grootgrondbezitters wilden er mijnbouw beginnen. Hun privé-milities onderdrukten deze boerenopstanden op bijzonder gruwelijke wijze met de medewerking van politie en leger (laizquierdadiario.com)
In de jaren 1960 was het probleem van de ongelijke verdeling van landeigendom in Latijns-Amerika zo groot, dat verschillende bewegingen van landbouwers aandrongen op hervormingen. In de afgelopen decennia verergerde het probleem echter alleen maar, met als gevolg dat miljoenen mensen in armoede leven. Volgens Oxfam hindert het ongelijk verdeelde grootgrondbezit de duurzame en inclusieve ontwikkeling op het continent.

Eén procent van de grote landbouwbedrijven in Latijns-Amerika bezit meer productief land dan de andere 99 procent. Colombia staat op vlak van landongelijkheid aan kop, gevolgd door Paraguay en Chili, stelt Oxfam. Vrouwen bezitten minder grond dan mannen. In Guatemala is 8 procent van de grond in handen van vrouwen, in Peru is dat 30 procent.

Een volledige landhervorming was in Colombia een belangrijke eis van de guerrillabeweging van de FARC voor het recente vredesakkoord. De feodale wantoestanden op het platteland waren niet alleen in Colombia de oorzaak van het ontstaan van gewapend verzet tegen de grootgrondbezitters in meerdere Latijns-Amerikaanse landen. Die grootgrondbezitters zetten door hen betaalde privé-milities in om de lokale bevolking te terroriseren en hun protesten te onderdrukken (nvdr).

“Eerdere landhervormingen zijn mislukt als gevolg van corruptie, deregulering, vriendjespolitiek en gebrek aan steun voor gezinsbedrijven”, zegt Simon Ticehurst van Oxfam. “Landen blijken niet in staat de invloedrijke elite te weerstaan die het meest profiteert van het land.” Het gaat niet alleen om landbouwbedrijven, maar ook om mijnbouwbedrijven en de olie- en gasindustrie. Houtplantages breiden zich elk jaar met meer dan een half miljoen hectare uit in Latijns-Amerika, vooral in Mexico en Chili.

De veeteeltindustrie in Argentinië, Paraguay en Bolivia veroorzaakt de hoogste ontbossing in de wereld. Dat draagt bij aan de klimaatverandering en het overleven van inheemse bevolkingsgroepen staat erdoor op het spel. In de Peruaanse Amazone heeft de overheid 31 procent van de grond beschikbaar gesteld voor de olie- en gasindustrie.

Deze landongelijkheid leidt tot minderwaardig, onderbetaald en onmenselijk zwaar werk op het platteland en drijft steeds meer armen naar de steden, stelt Oxfam vast. “Het ondermijnt de sociale cohesie en democratie van de maatschappij en de stabiliteit van het milieu en voedselsystemen.” De stijging van de grondstoffenprijzen in de afgelopen jaren, leidde wel tot enige economische groei in de regio en in sommige landen verbeterden daardoor de publieke diensten. Dat verhult echter de grote onderliggende problemen, zegt Ticehurst.

“Als landen afhankelijk worden van de exploitatie van grondstoffen, riskeren ze de onstabiele vluchtigheid van de markt, hoge sociale kosten en accumulatie van macht en welvaart in de handen van een kleine groep mensen. Dat zien we bijvoorbeeld in Bolivia en Paraguay, waar een handvol multinationals bijna de hele sojahandel in handen heeft.”

Landen als Argentinië, Mexico, El Salvador, Ecuador, Peru en Venezuela lijden allen onder grote bedrijven die dreigden met rechtszaken. In een aantal gevallen moesten deze landen zware boetes betalen aan bedrijven wanneer de overheid hun exploitatievergunningen introk, zegt Ticehurst.

De betrokken bedrijven beroepen zich daarvoor op de ISDS-arbitrage die is voorzien in bilaterale vrijhandelsakkoorden van de jaren 1970 en 1980, die dikwijls nog door voormalige militaire dictaturen werden afgesloten. Dat maakt het onmogelijk voor de overheden in Latijns-Amerika om te kiezen voor een beleid ten gunste van de eigen kleine landbouwers en voor eigen voedselproductie in plaats van voor exportlandbouw (nvdr).

In 2015 werden 122 mensenrechtenactivisten en demonstranten vermoord, het hoogste aantal in de recente geschiedenis. In 40 procent van de gevallen ging het om activisten die hun land of de rechten van inheemse bevolkingsgroepen verdedigden.
Landbouwer
Het moest opnieuw oorlog worden, ze zouden dan wel weten waar het eten vandaan komt
Edited: 201507311252
Er bestaat echter een hardnekkig misverstand. Men wil ons doen geloven dat de consument liefst zo weinig mogelijk betaalt voor voeding. In feite komt de druk op de prijzen van de distributiesector, die haar winst wil maximaliseren door een zo groot mogelijk marktaandeel te verwerven. De concentratie in de distributie - vooral door overnames - vergroot nog de macht en de dominantie van de distributiesector in de voedselketen.
CRAEYBECKX Jan
De agrarische depressie van het einde der XIXde eeuw en de politieke strijd om de boeren, in: BTNG, 1974, 1-2, pp. 181-225
Edited: 19730076
Belangrijk artikel dat wijst op het onvermogen van de socialisten om de boeren aan te spreken. In de aanhef van het artikel vinden we volgend citaat: "Er moeten zoveel mogelijk kleine eigenaars ontstaan, want anders kan degene die niets bezit gehoor geven aan de dwaze en misdadige, doch verleidelijke droombeelden van de socialistische volksbedriegers." (De Landbouw, weekblad van de Landbouwersbond van Oost-Vlaanderen, 8 januari 1893)



Tweede deel
LAMBERT Jan Dr
Het Aandeel van de landbouwers in de koop van de nationale goederen in België (1796-1821), in: Handelingen der Maatschappij voor Geschiedenis en Oudheidkunde te Gent, nr XXIII, 1969, pp. 39-61
Edited: 19690137
copie van dit artikel